Jongste zoon (6) van Karin (46) sliep pas door toen hij bijna vijf was: 'Vermoeidheid hoort nu bij mijn leven'
In dit artikel:
Karin Rus (46) beschrijft hoe langdurig slaapgebrek door een kind dat niet doorslaapt haar leven jarenlang dicteerde. Waar veel ouders tijdelijke nachten met onderbrekingen gewend zijn — bij pasgeborenen, bij ziekte of tanden krijgen — spreekt zij over kleintjes die maanden of jaren niet of nauwelijks een nacht aaneengesloten slapen. Haar oudste sliep volgens haar pas voor het eerst zonder onderbreking rond anderhalf; haar jongste pas toen hij bijna vijf was. De chronische vermoeidheid leidde tot concentratieverlies, lunchdutjes op onhandige momenten en het gevoel constant op de rand van instorten te staan.
Een vriendin, Frieda (42), deelt een vergelijkbaar verhaal: twee dochters met veertien maanden leeftijdsverschil die elkaar ’s nachts afwisselden en een periode waarin het stel gemiddeld twee uur slaap per nacht kreeg. De slaapproblemen hebben zichtbare gevolgen: wazige herinneringen, een man die veel van die tijd lijkt te hebben verdrongen en uiteindelijk bij Frieda een burn-out die haar tijdelijk uit het arbeidsproces haalde.
Onderzoekers van onder meer het Erasmus MC en het Trimbos Instituut bevestigen dat te weinig slaap niet alleen leidt tot prikkelbaarheid en slechter functioneren, maar ook het risico op angststoornissen en depressie verhoogt. Al na één slechte nacht verslechtert probleemoplossend vermogen; structureel minder dan zes uur slaap per nacht schaadt het cognitief functioneren. Op de lange termijn wijzen enkele studies op een verband tussen chronisch slaapgebrek en verhoogde kans op dementie en Alzheimer.
De wanhopige zoektocht naar oplossingen bracht Karin langs huisartsen (controle op oorontstekingen), manueel therapeuten, een kinderfluisteraar, meditatie en zelfs mensen die in haar huis “aardstralen” zagen en energetisch wilden reinigen. Geen van deze ingrepen leverde blijvend resultaat op voor het doorslapen van haar zoon; meditatie hielp vooral haar eigen rust. Ook een slaapcoach bood geen wondermiddel, al gaf die wel praktische adviezen waarmee Karin leerde omgaan met het gebrek aan nachtrust.
Praktische tips uit het artikel en van experts:
- Korte powernaps van ongeveer twintig minuten kunnen de alertheid en cognitieve prestaties tijdelijk herstellen; lange dutten (bijv. anderhalf uur) kunnen juist desoriënteren.
- Prioriteer slaap: beperk cafeïne, vermijd zware inspanning vlak voor het slapengaan en bouw vaste bedrituelen op — dat geldt voor ouders én kinderen.
- Leer kinderen zelfstandig in slaap te vallen; dat vergroot de kans dat ze ’s nachts zelf weer inslapen als ze wakker worden.
- Bij aanhoudende problemen: overleg met huisarts, kinderarts of een gespecialiseerd slaapteam; bij tekenen van mentale uitputting zoek tijdig hulp.
Karin benadrukt dat het voor veel ouders geen kwestie van ‘even volhouden’ is: sommige problemen verdwijnen niet volledig, maar vaak treedt verbetering op naarmate de hersenen en routines van kinderen zich ontwikkelen — veel ouders merken verlichting rond de kleuterleeftijd of zodra school begint. Het artikel verscheen in VROUW Magazine (De Telegraaf) en belicht zowel de persoonlijke tol van jarenlang slaapgebrek als bruikbare, realistische handvatten voor ouders die nu worstelen met nachtelijke verstoringen.