NU+ | Huurman is enige vrouwelijke teamarts op WK: 'Damestoilet zit vaak dicht'

In dit artikel:

Van de 48 landen op het WK is Curaçao de enige ploeg met een vrouwelijke teamarts: Suzanne Huurman. Dat ontdekte ze onverwacht tijdens een FIFA-medische bijeenkomst in maart in Atlanta, waar collega’s haar feliciteerden omdat ze als enige vrouw in de zaal opviel. Huurman zegt niet verrast te zijn; in haar hele loopbaan werd ze regelmatig de enige vrouw in medische stafteams.

Huurman begon in 2015 als voetbalarts bij Go Ahead Eagles, maakte daarna de stap naar PSV en werkte ook voor Real Madrid. Inmiddels is ze de teamarts van Curaçao en de rechterhand van bondscoach Dick Advocaat. Toen Fred Rutten vertrok, dreigde Huurman ook te vertrekken, maar Advocaat en zelfs spelers zetten zich in voor haar behoud; spelers benaderden de bond met de boodschap dat zij als sportarts moest blijven.

Haar enige-vrouwpositie leidde tot concrete praktische problemen: bij de eerste interland was er alleen herenkleding in grote maten beschikbaar, waardoor ze voorlopig in een mannencolbert naast het veld stond voordat de kledingmanager een vrouwentenue regelde. Ook liep ze tegen het ontbreken van damesfaciliteiten aan, zoals gesloten damestoiletten in stafruimtes — niet per kwade wil, maar omdat clubs simpelweg nooit eerder een vrouw in de staf hadden gehad.

Huurman ziet wel verandering sinds haar start, maar vindt het tempo traag. Ze wijst op de discrepantie tussen het grote aantal vrouwelijke geneeskundestudenten en het geringe aantal vrouwen in de top van het voetbal. In de Eredivisie hebben slechts AZ en PEC Zwolle een vrouwelijke clubarts; vrouwelijke trainers of assistenten zijn nog vrijwel afwezig. Volgens Huurman bestaan er nog vooroordelen en zelfs formele policies bij sommige clubs die vrouwelijke stafleden bij het eerste mannenteam weren. Tegelijkertijd benadrukt ze dat spelers en coaches doorgaans geen problemen hebben met een vrouwelijke sportarts; de weerstand komt vaker van buiten de directe spelersgroep.

Huurman hoopt dat haar zichtbaarheid op het WK bijdraagt aan meer vrouwen in voetbalstaven. Haar ervaring laat zien welke praktische en culturele aanpassingen nodig zijn: eenvoudige zaken als passende kleding en toegankelijke sanitaire voorzieningen, maar vooral een openere houding in clubs en organisaties. Haar boodschap is helder: kwaliteit moet leidend zijn, ongeacht geslacht, en er valt nog veel winst te behalen in een sport die zij als nog vrij conservatief bestempelt.