"Op de werkvloer vond ik geen plek om te doen wat ik kan": Joke en Jonathan zijn langdurig ziek én klussen bij

In dit artikel:

Kamerlid Nathalie Muylle (CD&V) diende een wetsvoorstel in dat het combineren van een ziekte-uitkering met een flexijob door langdurig zieken moet verbieden. De wijziging richt zich op een relatief kleine groep: ongeveer 2.400 mensen van de in totaal 576.643 langdurig zieken in België. Muylle legt uit dat het doel is om langdurig zieken actiever en duurzaam naar werk te begeleiden — bij voorkeur via een progressieve herstart bij de eigen werkgever of via gerichte trajecten naar geschikte voltijdse of aangepaste jobs.

Tegenvoorbeelden uit de praktijk illustreren waarom veel betrokkenen zich verzetten tegen een verbod. Joke is al bijna tien jaar langdurig ziek en werkte zich als zelfstandige in bijberoep een flexibele werkweek van circa tien uur uit, afgestemd met haar behandelende arts en het ziekenfonds. Ze zegt dat reguliere werkgevers vaak niet de nodige flexibiliteit bieden voor mensen met chronische beperkingen. Jonathan combineerde tijdens vier maanden ziekteverlof één dag per week een flexijob in de horeca; volgens hem was die invulling minder financieel motiverend dan werken bij zijn vaste werkgever, maar psychisch belangrijk omdat het afleiding en herstel bood. Zijn adviserende arts stond er positief tegenover.

Sociaal-economisch professor Ive Marx (UA) erkent dat flexijobs voor sommige mensen een nuttige brug naar re-integratie kunnen vormen, maar blijft principieel kritisch. Hij wijst op administratieve barrières voor terugkeer naar de oude baan en op werkgevers die niet makkelijk meewerken. Tegelijk noemt hij flexijobs problematisch omdat ze vrijwel onbelast zijn en daardoor lijken op een bijna-gelegaliseerde vorm van zwartwerk.

Belangrijkste knelpunten in het debat: enerzijds de wens van beleidsmakers om langdurig zieken in duurzame werktrajecten te krijgen en misbruik te voorkomen; anderzijds de reële nood aan flexibele, laagdrempelige vormen van werk voor mensen met beperkte draagkracht — én het risico dat een verbod personen wegneemt die net baat hebben bij geleidelijke re-integratie.