Psychiater Esther van Fenema: 'Vroeger hadden we geen kleurcodes nodig om even bij een oudere buurvrouw aan te bellen als het bloedheet was'

In dit artikel:

De schrijver bekijkt de aangekondigde code rood voor hitte met scepsis en beschrijft hoe zo’n waarschuwing haar bijna paniekerig maakt. Volgens haar roept de kleur rood meteen een gevoel van acuut gevaar op, terwijl extreme warmte vooral een risico is voor kwetsbare groepen zoals ouderen, chronisch zieken en jonge kinderen. Ze vraagt zich af of een nationaal alarmsysteem daarvoor wel nodig is, omdat mensen vroeger ook zonder officiële kleurcode vanzelf op elkaar letten.

Het stuk legt uit dat zulke waarschuwingen het dagelijks leven ontregelen: mensen worden onrustig, passen hun routine aan en gaan soms te ver in voorzorg. De auteur vreest bovendien dat Nederland steeds zwaardere alarmwoorden nodig heeft om dezelfde urgentie te bereiken, terwijl gezond verstand en onderlinge zorg naar de achtergrond verdwijnen. Haar pleidooi is uiteindelijk nuchter: drink genoeg, zoek schaduw, stel inspanning uit en kijk even om naar je oudere buurman of buurvrouw — zonder dat daar per se code rood voor nodig is.