Van afscheid nemen tot een watergevecht: Stephanie en Ellen werken met kinderen met kanker

In dit artikel:

Kinderoncologieverpleegkundigen Ellen Brom (28) en Stephanie Blom (36) van het Prinses Máxima Centrum in Utrecht hebben een boek geschreven over hun werk tussen ernstig zieke kinderen met kanker. Ze willen laten zien wat het vak betekent, omdat buitenstaanders volgens hen vaak weinig zicht hebben op de combinatie van zware zorg, verdriet en juist ook lichtpuntjes op de afdeling.

In het boek beschrijven ze onder meer een indringend moment met de 8-jarige Emma, bij wie het snel slechter ging, en het afscheid van een meisje dat de ziekte niet overleefde. Tegelijk vertellen ze over luchtigere en hoopvolle scènes, zoals waterpistoolgevechten op de gang of een kind dat vriendjes op zijn kamer ontvangt. Volgens Brom en Blom horen die contrasten bij hun dagelijkse werk: intens verdriet, maar ook veerkracht, humor en kleine overwinningen.

Voor beide verpleegkundigen is het werk emotioneel zwaar. Brom verwerkt veel onderweg naar huis, terwijl Blom thuis steun en afleiding vindt bij haar twee jonge dochters. Toch vinden ze het belangrijk om hun ervaringen te delen, ook omdat ouders zich in hun verhalen herkennen en steun ervaren. Het boek, getiteld *Een lach, een traan en een tondeuse*, krijgt volgens hen al veel positieve reacties.