Verandertrajecten in de zorg stranden zodra subsidie stopt: 'Kwalijke zaak, gaat om gemeenschapsgeld'

In dit artikel:

Zorginnovaties in Nederland krijgen vaak flinke subsidies, maar veel projecten blijken na afloop nauwelijks te overleven. Hoogleraar en onderzoeker Pim Valentijn waarschuwt dat er miljarden euro’s kunnen verdwijnen in tijdelijke zorgprojecten die vooral draaien zolang er geld beschikbaar is, maar daarna weer verdwijnen. Volgens hem zit het probleem niet zozeer in losse mislukte initiatieven, maar in een breder systeem dat vernieuwingsgeld verspreidt over tal van korte projecten zonder structurele inbedding in de zorgpraktijk.

De kern van zijn kritiek is dat subsidiegevers vooral inzetten op snelle, zichtbare resultaten, terwijl zorgvernieuwing juist tijd, samenwerking en duurzame financiering vraagt. Veel projecten worden volgens Valentijn gestart met goede bedoelingen, maar krijgen na de pilotfase geen vervolg, waardoor kennis verloren gaat en succesvolle ideeën niet opschalen. Daardoor blijft de impact op de zorg beperkt, ondanks de grote sommen publiek geld die erin worden gestoken.

Valentijn pleit daarom voor een andere aanpak: minder versnippering, meer langetermijndenken en vanaf het begin aandacht voor implementatie in ziekenhuizen, huisartsenzorg en andere zorgorganisaties. Alleen dan kunnen innovaties echt bijdragen aan betere en betaalbare zorg in plaats van te eindigen als een tijdelijke proef met weinig blijvend effect.